| | #1 |
| مدیر انجمن آزاد ![]() تاریخ عضویت: دي ۱۳۸۹ در مورد من: مدیون حسینم محل سکونت: طهران مداح مورد علاقه: هرکی واسه امام حسین بخونه نه پوووووووووووول شغل: دانشجو
نوشته ها: 1,715
تشکر: 2,461
6,230 بار در 1,864 پست از ایشان تشکر شده است
| دوستان داشتم فکر میکردم چرا تو بعضی جشن ها سینه زنی میکنند. به نظرتون این کار درسته که ما تو جشن های اهل بیت عزاداری کنیم. اگه ما همه کارمون با اهلبیت تنظیمه تو غم ها عزاداری میکنیم پس باید تو جشنها هم خوشحال باشیم و کف بزنیم. کلا گفتما اسم مداح آوردن ممنوع. یا علی
__________________ لعنت بر هتاکان اهلبیت عصمت و طهارت ( سلام الله علیهم اجمعین ) اللَّهُمَّ الْـــعَـنِ الْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الشیاطین وحِزْبِهِمُ الظالمین شاهین نجفی حرومزاده |
| | |
| | #2 |
| بانی هیئت ![]() تاریخ عضویت: آبان ۱۳۸۸ در مورد من: نوکر امام حسین (ع) محل سکونت: مادحین مداح مورد علاقه: همه ی مادحین اهل بیت (ع)
نوشته ها: 3,910
تشکر: 3,822
8,365 بار در 2,876 پست از ایشان تشکر شده است
| به موضوع خوبي اشاره كردي شهاب جان. ولي ديگه رسم شده بين مداحان بعد از مولودي خوني و كف زني سينه ميزنن. البته به نظر من خرده نميشه گرفت.به قول يكي از همين مداح ها هم سينه زني و هم كف زني نوعي عبادته. |
| | |
| | #3 |
| مدیر انجمن اهل بیت ![]() تاریخ عضویت: بهمن ۱۳۸۸ در مورد من: جز قصور و تقصیر چيزي ندارم محل سکونت: Th
نوشته ها: 1,125
تشکر: 3,244
3,768 بار در 1,300 پست از ایشان تشکر شده است
| از نظر من بنده روضه برای امام حسین نمک هر مجلسی هست و اگر بعد از جشن آخرش یه سینه زنی کوتاه به حرمت امام حسین (ع) بشه مشکلی نداره البته بعضی مداحا این کار را انجام میدن و بعضی دیگر خیر من که دوست دارم آخرش یه حالی با امام حسین(ع) بکنم. البته نظر دیگر دوستان هم قابل احترام هست . یا علی (ع)
__________________ حضرت علی (ع) : من نه تنها پدر مهدی (عج) هستم بلکه خود مهدی همه دوران ها و قوه تشخیص مهدی موعودم عیسی پشت سر من نماز خواهد خواند آری من (حضرت علی ) همان غایبی هستم که همه منتظر او می باشند الزام الناصب فی اثبات الحجه الغائب جلد 2 ص 159 مشارق الانوار الیقین ص 259 و 296 ![]() [برای دیدن لینک ها باید ثبت نام کنید . برای ثبت نام در هیئت مجازی مادحین کلیک کنید] |
| | |
| 12 کاربر برای این پست سودمند از محفل غم عزیز تشکر کرده اند: |
| | #4 |
| کاربر اخراجی تاریخ عضویت: ارديبهشت ۱۳۹۰
نوشته ها: 3,158
تشکر: 2,369
2,008 بار در 1,233 پست از ایشان تشکر شده است
| سلام به همگی شهاب جان به موضوع خوبی اشاره کردی به قول یکی از مداحان : ما نوکر امام حسینیم به نظر من اگه سینه زنی نباشه اصلا حال نمیده |
| | |
| 11 کاربر برای این پست سودمند از Pouya عزیز تشکر کرده اند: | 4velayat (۱۳۹۰/۰۴/۲۱), farhad.sa67 (۱۳۹۰/۰۴/۱), Farzad.azizi99 (۱۳۹۰/۰۳/۳۱), kalbol abas (۱۳۹۰/۰۵/۱۵), karbala (۱۳۹۰/۰۴/۱۳), mahdi (۱۳۹۰/۰۳/۳۱), sh_m (۱۳۹۰/۰۳/۳۱), محفل غم (۱۳۹۰/۰۳/۳۱), مسعود0334 (۱۳۹۰/۰۳/۳۱), امیرعباس (۱۳۹۰/۰۴/۱), عشقه جواد (۱۳۹۰/۰۴/۱) |
| | #5 |
| سینه زن هیئت ![]() تاریخ عضویت: فروردين ۱۳۹۰ در مورد من: مجنون الجواد محل سکونت: دار الجواد مداح مورد علاقه: فقط فقط کربلایی جواد مقدم گل شغل: مداح
نوشته ها: 264
تشکر: 2,273
963 بار در 370 پست از ایشان تشکر شده است
| به نظر من مشکلی نداره روایت هم هست که حضرت زهرا(س)در عید ها و جشن ها در عرش برای سید الشهدا عزاداری می کنه
__________________ مداح فقط یک کلام جواد است و والسلام |
| | |
| | #6 |
| سینه زن هیئت ![]() | به نظر بنده کار درستی نیست ! ما همیشه مجالس عزاداریمون بیشتر از جشنهامون هست حتی میشه گفت یک به ده هست !!! چه اشکالی داره که توی مجالس جشن دست بزنیم و توی 10تا مجلس دیگه سینه زد و عزاداری کرد ! نظر من اینه !! یا علی |
| | |
| | #7 |
| مدیر انجمن آزاد ![]() تاریخ عضویت: دي ۱۳۸۹ در مورد من: مدیون حسینم محل سکونت: طهران مداح مورد علاقه: هرکی واسه امام حسین بخونه نه پوووووووووووول شغل: دانشجو
نوشته ها: 1,715
تشکر: 2,461
6,230 بار در 1,864 پست از ایشان تشکر شده است
| دوستان ماها که هیئتی هستیم.شاید از نظرمون مشکل نداشته باشه.ولی یه کم باید فکر بقیه که نمیان رو هم بکنیم.شاید جشن ها باعث بشه اونا بیان.
__________________ لعنت بر هتاکان اهلبیت عصمت و طهارت ( سلام الله علیهم اجمعین ) اللَّهُمَّ الْـــعَـنِ الْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الشیاطین وحِزْبِهِمُ الظالمین شاهین نجفی حرومزاده |
| | |
| | #8 |
| پرچم دار هیئت ![]() تاریخ عضویت: اسفند ۱۳۸۸ در مورد من: من آبروی خود ز ابالفضل(ع)گرفته ام محل سکونت: تهرانپارس مداح مورد علاقه: حاج عبدالرضا هلالی-حاج حسین عینی فرد
نوشته ها: 844
تشکر: 2,516
3,102 بار در 941 پست از ایشان تشکر شده است
| سلام به همگی امروز از مشهد اومدم و انشالله در خدمت شما ![]() شهاب عزیز واقعا به نکته ی خوب و جالبی اشاره کرد...بنده تا همین پارسال دلیل این کار روو نمیدونستم ولی با این حرف حاج روح الله در میلاد امام حسن مجتبی(ع) *از هر چه بگذریم سخن دوست خوش تر است* و اینکه با نظر فرزاد موافقم مبنی بر اینکه با اینکه میلاد هستش ولی همه ی عرشیان عزادار اقا امام حسین هستن
__________________ 5شب آخر فاطمیه دوم در مهدیه تهرانپارس سخنران:استاد مهدی دانشمند مداحان:حاج عبدالرضا هلالی.حاج سید مجید بنی فاطمه.کربلایی جواد مقدم.حاج روح الله بهمنی |
| | |
| | #9 |
| عاشق هیئت ![]() تاریخ عضویت: اسفند ۱۳۸۹ در مورد من: یه دل پرخون از مردم اطرافم محل سکونت: کرببلای قلبم مداح مورد علاقه: هرکی برا آقا بخونه شغل: اشک ریز حسین زهرا
نوشته ها: 1,499
تشکر: 5,960
6,447 بار در 1,825 پست از ایشان تشکر شده است
| همه ی اینا درست ولی من این جمله رو قبول دارم. شیعیان ما کسانی هستند که در شادی ما شاد و در غم ما اندوهگین باشند. |
| | |
| 8 کاربر برای این پست سودمند از امیرعباس عزیز تشکر کرده اند: | farhad.sa67 (۱۳۹۰/۰۴/۱), Farzad.azizi99 (۱۳۹۰/۰۴/۱), Pouya (۱۳۹۰/۰۴/۲), sh_m (۱۳۹۰/۰۴/۱), محفل غم (۱۳۹۰/۰۴/۱), مسعود0334 (۱۳۹۰/۰۴/۱), حاج رضا (۱۳۹۰/۰۴/۱), عشقه جواد (۱۳۹۰/۰۴/۱) |
| | #10 |
| عاشق هیئت ![]() تاریخ عضویت: اسفند ۱۳۸۹ در مورد من: یه دل پرخون از مردم اطرافم محل سکونت: کرببلای قلبم مداح مورد علاقه: هرکی برا آقا بخونه شغل: اشک ریز حسین زهرا
نوشته ها: 1,499
تشکر: 5,960
6,447 بار در 1,825 پست از ایشان تشکر شده است
| بچه ها خواهشا این مطلبو بخونید: مخصوصا قسمتی که سبز رنگ کردم سوال سلام خسته نباشید می خواستم از فلسفه گریه در اعیاد ائمه سؤال بپرسم آیا به گفته برخی این نوعی کار افراطی نیست ؟ اگه می شه جواب طوری باشه تا منم بتونم توضیحش بدم و افراد را قانع کنم. باتشکر علی آقا پاسخ محتواى مراسم مذهبى بر سه پایه استوار است: الف. روشنگرى نسبت به احكام، معارف دینى و حقایق علمى و وظایف اجتماعى و فردى و نیازهاى زندگى، ب. ایجاد الفت و صمیمیت انسانى، ج. عبادت و بندگى خداوند. لذا هر عنصر غیر از این (همانند گریه و خنده و غم و شادى) از دایره عمومى مراسم مذهبى خارج است و صرفاً در موقعیتهاى خاص، به محتواى مراسم دینى اضافه مىشود. با توجه به این نكته به بررسى «مصیبت خوانى، مرثیه سرایى، دعا و زیارت» مىپردازیم: 1. بیشتر جلسات دینى و بنیان این گونه مراسم بر مرثیه خوانى و مصیبت خوانى استوار نیست بلكه این مراسم محدود به ایام مصیبت اهل بیت (ع) مانند: ایام محرم و روز شهادت ائمه (ع) است. بر اساس معارف دینى، مراسمى كه با محتواى مصیبت خوانى و مرثیه سرایى برگزار مىشود، باید محدود به ایام حزن و اندوه اهل بیت (ع) (سالروز شهادت) باشد. چون ائمه هدى (ع) خود مىفرمایند: «شیعیان ما به حزن ما اندوهگین و در شادمانى ما شادمان هستند». یعنى، در ایام حزن اهل بیت (ع) باید محزون بود و گریست و مصیبت آنها را بیان كرد (نه همیشه). همانگونه كه شادى ما نیز با شادى اهل بیت (ع) تراز مىشود (نه همیشه). از این رو اگر در غیر از آن ایام، به بر پایى مراسم مصیبت و عزادارى و یاجشن اقدام كنیم، به افراط و یا تفریط مبتلا شدهایم. 2. ماهیت این نوع جلسات اگر چه گریه است ولى غم افزا و ماتم آفرین نیست. درست است كه در این نوع مراسم گریه مىكنیم، مصیبت مىخوانیم و مرثیه سرایى مىكنیم منتها محصول آن، نشاط و هیجان مثبت و حركت در مسیر اهل بیت (ع) است. همانگونه كه هر خندهاى، خنده شادى نیست گریه بر اهلبیت (ع) نیز گریه غم وافسردگى نیست. بنابراین اگر مىگوییم گریه از خوف و خشیت خداوند ارزشى است، از این رواست كه این نوع گریه غمانگیز نیست. 3. انگیزه بر پایى جلسات مصیبت و عزاى اهل بیت، احساس تعلق و دلبستگى است از این رو با شیعیان با ذكر مصایب اهل بیت (ع) علاقه خود را اظهار مىكنند و در پى آن آرامش مىیابند نه آنكه ذكر مصایب اهل بیت (ع) سبب غم و اندوه آنان شود. ایشان با اقامه عزا براى اهل بیت (ع) و نسبت به افرادى كه خود را مدیون آنان مىدانستند، اداى دین مىكنند. آیا اداى دین موجب راحتى جان است، یا غمافزا و حزن آفرین و گریبان گیر جان؟ این اداى دین تنها در مصیبت اهل بیت نیست بلكه در شادمانى اهل بیت (ع) نیزبا بر پایى محفل جشن شادى، انجام مىگیرد و روح افزا است. 4. پرداختن به مصیبت و مرثیه اهل بیت (ع) به صورت اندك در پایان مراسم، خود نوعى اداى دین و نوعى زندگى دینى و اخلاقى است و چنانچه گذشت داشتن زندگى دینى و اخلاقى خود شادى آفرین است. از جانب دیگر بر پایى مراسم جشن شادى، در شادمانى اهل بیت (ع) نیز خود بخشى دیگر از مراسم دینى بوده و شادى آفرین است. 5. انجام مرثیه و مصیبت در ضمن دعا و زیارت و تكرار بى مورد یك فراز از آن، كه موجب مىشود دعا و زیارت دیگر به شكلى كه امام معصوم خواندهاند، خوانده نشود این نوعى افراط است. از این رو اگر اعتراض شما به برخى مراسم دعا و زیارت باشد، بجا است و همان گونه كه گذشت محصول عدم اطلاع برگزار كنندگان این مراسم مىباشد. اما مراسم جشن وشادی بحث شادی و غم در جوامع و فرهنگهای مختلف نمودهای مختلفی داشته و دارد. در روانشناسى، شادی را محرکی برای فعالیت بیشتر و سرزندگی عنوان میکنند و از غم به عنوان عامل بازدارنده از پویایی و تحرک بیشتر یاد میکنند. با توجه به اینکه جامعه ما، جامعهای دینی است و بسیاری از آیینها و مراسم مهم ما مربوط به مناسبتها و مناسک دینی است، مشاهده میکنیم تعادل مناسبی بین برگزاری مراسم سوگواری و آیینهای شادی در کشور ما وجود ندارد. امام صادق(ع) در روایتی شیعیان را کسانی میدانند که در مصیبت و حُزن اهلبیت، محزون و در شادی و سرور آنها مسرورند. متاسفانه شاهد هستیم که آیینهای مذهبی شاد در کشور ما به شکوه و گستردگی مراسم سوگواری نیست و هر چند در سالهای اخیر، جشنهایی چون نیمه شعبان و عید غدیر باشکوهتر از گذشته برگزار میشود، ولی این جشنها عمومیت ندارد. البته هدف از بررسی این موضوع نادیده گرفتن و یا حتی کماهمیت تلقی کردن مراسم سوگواری نیست و «اثبات شی نفی ما ادا نمیکند»، ولی لزوم توجه به مقوله شادی در جامعهای که بیشتر جمعیت آن را جوانان تشکیل میدهند، از اهمیت بسزایی برخوردار است. غم، فرهنگ غالب جامعه ما «در جامعه ما فرهنگ غالب فرهنگ غم است و شادی حالت عرضی و فرعی دارد. بنابراین ما بیشتر برای سوگ اجتماعی آمادگی داریم و هیچ برنامهای برای شادمانی در نظر نداریم یا طراحی نکردهایم». «اینکه فرهنگ غالب غم است به نوعی درست است، اما اینکه اصلا شادی وجود ندارد یا این فرهنگ موجود نیست، بهطور کلی نمیتوانیم بیان کنیم.» روایاتی که ما شیعیان در خصوص شاد بودن از اهل بیت علیهمالسلام داریم، مثلا «امام صادق (ع) در روایتی میفرمایند که خوشا به حال شیعیان ما که در مصیبت و حزن ما محزونند و در شادی و سرور ما شاد و مسرورند. این روایت نشان میدهد که ویژگی شیعیان و دوستداران اهل بیت باید این باشد که هم در شادیها شاد و هم در مصائب محزون باشند.» هر چند در روایات شیعی بر ضرورت شاد بودن تاکید شده ولی ظلمهایی که در حق معصومین صورت گرفته باعث شده که شیعیان دچار حزن و اندوه طولانی شوند. وی در این خصوص تصریح میکند: «از آنجایی که بسط حق آن بزرگواران همراه با مصائب و ظلمهایی بوده که درباره امامان معصوم انجام گرفته، لذا از طرفی به یاد آن مظلومیتها شیعیان دچار حزون و اندوه طولانی میشوند و از سوی دیگر هم برپایی مجالس عزا و یادآوری مظلومیتها باعث میشود نوعی پیوند با اهل بیت ایجاد بشود و در حقیقت برائتی از ظلم و ظالم باشد. همانطوری كه گریه پیامبر اكرم (ص) در ولادت امام حسین علیه السلام وگریه امیرالمومنین علیه السلام درولادت ابوالفضل علیه السلام نشانگر همین معناست شاید یکی از دلایلی که فرهنگ غالب شیعیان در رابطه با مجالس و بزرگداشتهای مذهبی بر پایی مجالس عزا و اندوه است، همین مطلب باشد كه حتی گاهی درمجالس ولادت معصومین علیهم السلام هم گریه میكنندكه گمان میكنم بعضی از مواقع افراط وتفریط میشود هرچند به خاطراینكه گریه براهل بیت در مسیر عبودیت وبندگی است ونه تنها غم انگیز نیست بلكه نشاط انسان را در پیمودن راه اهل بیت زیاد میكند مورد نكوهش نخواهد بود . «شاید یکی دیگر از دلایل کم بودن مجالس شادی برای ائمه معصومین، محدودیت در شادی است. به این معنا که برای شادی کردن نسبت به اهل بیت نمیتوان از ابزار و وسایل خاصی استفاده کرد که این محدودیت درست و بجایی است چون شادی در این حوزه تعریف خاص خودش را دارد. از طرفی چون جایگاه بسیاری از مراسم شادی اهلبیت مساجد و اماکن مذهبی هستند، بنابراین محدودیتها در این رابطه بیشتر میشود.» نویسنده کتابهایی چون «ارشاد زینبیه»، «فریاد زینبیه» و «طوفان زینبیه»، با اشاره به اینکه برخی از مصیبتهای وارده به اهل بیت علیهمالسلام برای شیعیان قابل هضم نیست، میگوید: «به نظر من مصیبتهای وقایع عاشورا یکی از عواملی است که باعث شده مراسمهای سوگواری سیدالشهدا باشکوهتر از مراسم ولادت آن حضرت باشد. این در حالی است که روایتی نیز از طرف حضرت سجاد (ع) وجود دارد که بعد از شهادت سیدالشهدا برای شیعیان عیدی وجود ندارد. به همین علت است که عزاداریها با شکوهتر از شادیهاست.» عینیفرد همچنین میگوید: «هر چند مراسم شادی برای اهل بیت باید باشکوه برگزار شود، ولی از آنجایی که در روایات شیعی برای عزاداری و گریستن برای اهلبیت ارج و پاداش غیرقابل قیاسی در نظر گرفته شده، همین موضوع باعث شده که انگیزه برپایی مجالس عزا بیشتر باشد.» وی بااشاره به اینکه حتی برگزاری مراسم عزای اهل بیت به هیچ وجه با سرزندگی و نشاط ناسازگار نیست، تصریح میکند: «گریه ای که از سر عشق به خداوند و یادآوری عظمت او باشد، پیوند با دریای بیکران همه نیکی ها و زیبایی ها و سرچشمه همه شادی ها و بهجت ها است. گریستن بر مظلومیت اولیای الهی و جفایی که بر آنان رفته است، در واقع گریستن بر پنهان شدن خورشیدهای تابان و زندگیبخش و چیرگی ظلمت و تیرگی بر آسمان انسانیت است؛ چنین گریه ای نه تنها به افسردگی نمی انجامد، بلکه به گواهی تاریخ و تجربه، همواره نیروی معنوی و قدرت روحی و سرزندگی را افزایش می دهد و پویایی و تحرک جامعه انسانی را رونق می بخشد.» والسلام علی من اتبع الهدی منبع:وبلاگ فاطمه الزهرا
__________________ همه ی ما امید داریم در قیامت حضرت فاطمه(س) بگه این سینه زن حسینم بوده،کاریش نداشته باشین ولی امیدوارم اون موقع حضرت زهرا(س) نگه این خون به دل مهدی من کرده. کاش زودتــــر میـــــرفتم اینـــــجا دیگر جای من نیــــســـت. ویرایش توسط امیرعباس : ۱۳۹۰/۰۴/۱ در ساعت ۱۰:۳۳ |
| | |
| 10 کاربر برای این پست سودمند از امیرعباس عزیز تشکر کرده اند: | 4velayat (۱۳۹۰/۰۴/۲۱), farhad.sa67 (۱۳۹۰/۰۴/۱), Farzad.azizi99 (۱۳۹۰/۰۴/۱), mahdi (۱۳۹۰/۰۴/۱), Pouya (۱۳۹۰/۰۴/۲), sh_m (۱۳۹۰/۰۴/۱), محفل غم (۱۳۹۰/۰۴/۱), مسعود0334 (۱۳۹۰/۰۴/۱), حاج رضا (۱۳۹۰/۰۴/۱), عشقه جواد (۱۳۹۰/۰۴/۱) |
![]() |
| علاقه مندی ها (Bookmarks) |
| برچسب ها |
| ها, جشن, در, زنی, سینه |
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
| |