سخنان ابوحارثه درباره مصالحه

هنگامی که هیئت نجرانی پیامبر را در اجرای مباهله مصمّم دیدند، سخت به وحشت افتادند. ابوحارثه که بزرگ ترین و داناترین آنان و اسقف اعظم نجران بود گفت: «اگر محمد بر حق نمی بود چنین بر مباهله جرئت نمی کرد. اگر با ما مباهله کند، پیش از آن که سال بر ما بگذرد یک نصرانی بر روی زمین باقی نخواهد ماند». و به روایت دیگر گفت: «من چهره هایی را می بینم که اگر از خدا درخواست کنند که کوه ها را از جای خود بکند، هر آینه خواهد کَند. پس مباهله نکنید که در آن صورت هلاک می شوید و یک نصرانی بر روی زمین نخواهد ماند».

مباهله، سند عظمت اهل بیت

مفسران و محدثان شیعه و اهل تسنّن تصریح کرده اند که آیه مباهله در حق اهل بیت پیامبر نازل شده است و پیامبر تنها کسانی را که همراه خود به میعادگاه برد فرزندانش حسن و حسین و دخترش فاطمه و دامادش علی علیهم السلام بودند. بنابراین منظور از «اَبْنائَنا» در آیه منحصرا حسن و حسین علیهماالسلام هستند، همان طور که منظور از«نِساءَنا» فاطمه علیهاالسلام و منظور از «اَنْفُسَنا» تنها علی علیه السلام بوده است. این آیه هم چنین به این نکته لطیف اشاره دارد که علی علیه السلام در منزلت جان و نفس پیامبر است.

جمعى از اشراف نصاراى نجران، حضور پیامبر رسیده‏اند و مناظره‏ها کرده‏اند.
عناد در پذیرش حق، همیشه منتهاى ضعف اهل باطل است؛ درست مثل این لحظه که با منطقى پوشالى، تلاش در مبارزه با پیامبر روشنایى‏ها دارند.
اما پیامبر لبخند مى‏زند و چشم به آسمان مى‏دوزد. جبرئیل ـ مقامش افزون ـ
پیام مى‏ رساند: «...بگو اى محمد! بیایید بخوانیم پسران خود را و شما را، و زنان و جان‏هاى خود و شما را پس تضرّع کنیم و دعا خوانیم و لعنت خدا بر هر که دروغ گوید از ما و شما».
شمعى لرزان، در برابر خورشید
ده سال از هجرت مى‏گذرد.
آوازه اسلام، بارها به جماعت غیر مسلمان رسیده.
اکنون که پیامبر به همراه اهل‏بیت خود از مدینه به سمت قرارگاه مباهله در حرکت است، به این مى‏اندیشد که جاهلیت و فراموشى بشر، تا کى ادامه خواهد یافت؟
چگونه است که با شمعى کور سو و لرزان، به مقابله با خورشید برمى‏آیند و هوشیار نمى‏شوند...!
همین چند نفر
بزرگ نصارا از دور، پیامبر را مى‏نگرد.
چنان جلال و جبروتى از مقام کبریایى رسول صلى‏الله‏علیه‏و‏آله انتشار یافته که ابوحارثه نصرانى با تردید و شگفتى مى‏پرسد: «اینها که با محمدند کیستند؟!»
پاسخ مى‏شنود: «آن‏که پیشِ روى اوست، پسر عمویش على علیه‏السلام است و آن دو طفل، فرزندان دختر او.
آن زن هم فاطمه علیهاالسلام است...» پیامبر به دو زانو، براى مباهله بر خاک مى‏نشیند. هیبت چنین نشستى و شکوه همراهان رسول الله صلى‏ الله‏علیه‏و‏آله ،
ابوحارثه و یارانش را به عجز واداشته است.
...و سرانجام، حق منتشر شد
فریاد مى‏زند: «به خدا سوگند اگر محمد صلى‏الله‏علیه‏و‏آله بر حق نمى‏بود، براى مباهله چنین جرئتى نمى‏داشت.
اگر او با ما مباهله کند، پیش از آنکه سالى بر ما بگذرد، یک نصرانى بر روى زمین باقى نخواهد ماند!»
ابوحارثه به جماعت نصرانى توصیه مى‏کند: «من چهره‏هایى مى‏بینم که اگر از خدا بخواهند کوهى را از جاى خود برکند، هر آینه چنین خواهد شد.
پس مبادا مباهله کنید که بى‏تردید هلاک خواهید شد!»
و بدین ترتیب، رایحه ملکوتى حقیقت در روز مباهله جریان مى‏گیرد و تا ابدیت انتشار خواهد داشت.
محبوبه زارع